In het koude Boliviaanse Andesgebergte bevindt zich de hoogstgelegen stad ter wereld: Potosí. Ooit de grootste en meest welvarende stad van Amerika dankzij de Cerro Rico waar de Spanjaarden oneindige hoeveelheden zilver uit haalden. Tegenwoordig vormen Potosí en de Rijke Berg een toeristische attractie waar mijnwerkers met gevaar voor eigen leven nog steeds actief zijn. 

De rijke historie van Potosí
Toen Potosí in 1545 werd gesticht woonden er ongeveer 170 Spanjaarden en 3000 indios. Maar nadat het zilver eenmaal ontdekt ging het razendsnel met de ontwikkeling van Potosí. Nog geen jaar na de stichting woonden er al 14.000 mensen. Met nieuwe technieken werden in de daarop volgende decennia meer en meer zilver gewonnen. Potosí werd zo al snel een 'goudmijntje' voor de Spanjaarden die er zo'n beetje hun hele wereldrijk van konden financieren. Ter indicatie. Potosí groeide in de 16e eeuw uit tot een stad die groter en welvarender was dan steden als London en Parijs. De populatie van Potosí groeide in die tijd zelfs tot 200.000 mensen en op een zeker moment zouden er maar liefst 80 kerken prijken. De Spanjaarden lieten het zware en zeer ongezonde werk in de mijnen doen door Inca's en andere slaven waarbij honderdduizenden het leven lieten. Na de gouden periode kwam langzaam de klad er in met de genadeklap in de 19e eeuw met de val van de zilverprijs, tevens een mokerslag voor de economie van Potosí. 

Op mijnexcursie in de Rijke Berg 
Hoewel het zilver voor het grootste deel door de Spanjaarden is meegenomen, zijn er nog steeds veel mineralen voorhanden in de Cerrio Rico als lood, zink en tin. Daarom zijn er nog steeds mijnwerkers actief. Tegenwoordig werken de mijnwerkers in coöperaties, maar wat onveranderd is gebleven zijn de ongezonde werkomstandigheden. Dat blijkt wel uit de levensverwachting. Mijnwerkers worden in Potosí meestal niet ouder dan 45 jaar. Bij Potosí hoort een mijnexcursie en een bezoek aan de mijn zal je niet snel vergeten. Maar met giftige stoffen en instortingsgevaar is deze zeker niet zonder risico's is. Een typische mijnexcursie begint bij de plaatselijke markt waarbij onmisbare mijngereedschappen als dynamiet, cacaobladeren en alcohol worden ingeslagen. Wat betreft de alcohol, die wordt geofferd aan een pop genaamd El Tío. Geen slechte investering voor wie de mijn weer heelhuids wilt verlaten. 


Reisbestemmingen Bolivia

Natuurparken Bolivia

Rubrieken

Over Spaanstalige Wereld

Copyright 2004-2019 Spaanstalige Wereld
Disclaimer - Privacy verklaring