Nu de rozen in mijn eigen tuin in Nederland volop in bloei staan, moet ik denken aan mijn bezoek aan Medellín. Ik was op wereldreis en had net een aantal maanden in de Cariben verbleven. Ik kwam erachter dat de warme, vochtige gebieden van de tropen wel heel groen zijn, maar dat daar niet echt veel bloemen zijn. En degenen die er zijn, zijn wel kleurig, maar niet per se heel aromatisch. Dat ik de geur van bloemen had gemist, had ik pas door toen ik aankwam in de heuvels van Medellin, de stad van de eeuwige lente. En wat ruikt het daar lekker!

Na een aantal maanden op diverse caribische eilanden te hebben vertoefd, was de omgeving van Medellin mijn eerste bestemming op het zuid amerikaanse vaste land. Toen ik een betaalbaar hotelletje zocht voor de eerste paar nachten, belandde ik in Santa Elena. Met de neus in de boter, zo bleek, want dit dorp is het epicentrum van de bloemenproductie in de streek en de voorbereidingen voor het jaarlijkse bloemenfestival waren net in volle gang.
Achteraf gezien is het misschien stom dat ik hierdoor verrast was. Colombia blijkt namelijk, na Nederland, het grootste bloemen producerende land ter wereld te zijn. Nooit geweten! Maar verrast worden is wat reizen zo leuk maakt, toch?
De Feria de las Flores vindt elk jaar begin augustus plaats en duurt ruim een week. Wat ooit begon als een eerbetoon aan de bloemenkwekers uit de regio, is uitgegroeid tot een stadsbreed feest vol muziek, parades, dans en tradities.

In alles staan in deze week bloemen centraal. Ondernemers laten hun logo in bloemstukken uitwerken en zetten die voor hun deur. Kinderen maken op school bloemen van crepe papier. Fietsen, brommers en auto's worden behangen met bloemenslingers.
En er is feest. Overal in de stad. Voor iedereen. Kinderprogramma's de ene dag, sportieve evenementen de andere dag en een tentoonstelling over orchideeën op een andere dag. En ga zo maar door. Bijna iedere dag zijn er optochten. En uiteraard is er muziek en wordt er gedanst, gedronken en gegeten.
Die optochten zijn een niet te onderschatten onderdeel van de Feria de las Flores. Zo is er de Desfile de Autos Clásicos y Antiguos, een parade van prachtig opgeknapte oldtimers. Zelfs als je weinig met auto's hebt, is dit een verrassend sfeervol onderdeel van het festival.

Minstens zo vrolijk, en mijn persoonlijke hoogtepunt, is de Desfile de Chivas. Deze felgekleurde, traditionele bussen, ooit bedoeld als openbaar vervoermiddel, zijn van top tot teen versierd met bloemen. Mensen dansen aan alle kanten mee, zowel voor, achter, naast als in de bus. Elke chiva is anders en uiteraard worden er prijzen uitgereikt voor de tofste creatie.
Ook fietsen spelen een rol tijdens de Feria. In de fietsoptocht trekken versierde fietsen door de stad, vaak begeleid door gezinnen en kinderen. Het is een licht en speels onderdeel van het festival en past perfect bij Medellíns imago als stad die inzet op duurzaamheid en openbare ruimte.
Voor de locals is het absolute hoogtepunt van de Feria de las Flores, de Desfile de Silleteros. Tijdens deze parade dragen mannen, vrouwen en kinderen grote ronde bloemstukken, silletas genaamd, op hun rug. Deze traditie is een eerbetoon aan de telers uit Santa Elena, die vroeger bloemen en andere producten op die manier naar de stad vervoerden.
De silletas zijn ware kunstwerken: sommige tonen geometrische patronen, andere verbeelden landschappen, portretten of boodschappen van trots, herinnering en hoop. Deze creaties kunnen soms meer dan 70 kilo wegen.
Deze optocht is niet per se het meest indrukwekkend als je kijkt naar de omvang of creativiteit van de bloemstukken, maar je voelt aan alles dat dit is waar alles in de Feria de las Flores om draait. Het eren van de bloementelers van weleer, hun ambacht en het pad dat ze hebben bewandeld (letterlijk en figuurlijk).
Het applaus langs de route is oorverdovend en niet zelden zie je toeschouwers met tranen in hun ogen. De stad heeft veel te danken aan de bloementeelt en de mensen die in deze industrie werken.
Dat ik juist tijdens dit festival in Medellín was, voelde voor mij echt als een cadeau. Het was een geweldige introductie in de Colombiaanse trots: geschiedenis, cultuur, muziek en natuur. Eigenlijk was het een spoedcursus in de paisa-cultuur. 'Paisa' is de bijnaam voor de inwoners van de Colombiaanse regio Antioquia, waarvan Medellín de hoofdstad is.
Overweeg je om Medellín te bezoeken? Kijk dan of het je lukt om rond eind juli / begin augustus in de stad te zijn. In de agenda van Spaanstalige Wereld wordt dit event ook ieder jaar genoemd en bijgewerkt.