Het centrum van Ipiales is geen ansichtkaart, maar wel een eerlijk portret van een Colombiaanse grensstad. Plaza 20 de Julio vormt het dagelijkse middelpunt, met een standbeeld van onafhankelijkheidsstrijder Antonio Nariño en een eenvoudige kathedraal. Rondom het plein vind je wisselkantoren, winkels en lokale eetgelegenheden. Overdag is het er druk en functioneel; 's avonds keert de rust snel terug. Ipiales leeft van handel, niet van charme - en dat voel je.
Ipiales is een regionaal handelscentrum bij uitstek. De markten zijn luidruchtig, kleurrijk en ongefilterd: stapels groenten en fruit uit de Andes, kleding, medicijnen, elektronica en importwaren uit Ecuador. Dit is geen toeristische ervaring, maar een inkijkje in het dagelijkse grensleven. Juist het ontbreken van opsmuk maakt het interessant voor wie Colombia buiten de clichés wil zien.
De absolute blikvanger van Ipiales is deze neogotische basiliek, spectaculair gebouwd in een diepe kloof boven de Guáitara-rivier. De kerk lijkt te zweven tussen steile groene wanden en is zowel religieus als architectonisch indrukwekkend. Pelgrims uit heel Zuid-Amerika komen hierheen vanwege de Mariaverschijning die hier volgens de overlevering in de 18e eeuw plaatsvond. Vooral bij schemering en in de avond, wanneer het heiligdom verlicht is, is dit een van de meest fotogenieke plekken van zuidelijk Colombia.
Op enkele kilometers van de stad ligt de belangrijkste grensovergang tussen Colombia en Ecuador. De brug over de Guáitara-rivier is vooral functioneel, maar symbolisch interessant: hier kruisen handel, migratie en dagelijks woon-werkverkeer elkaar. Te voet oversteken is mogelijk richting Tulcán, wat Ipiales tot een logische tussenstop maakt voor reizigers over land.
Net over de grens ligt een van de meest bijzondere begraafplaatsen van Zuid-Amerika. Dit kerkhof staat bekend om zijn strak gesnoeide cipressen in geometrische en symbolische vormen. Een onverwacht hoogtepunt voor wie toch al richting Ecuador reist.
Op enkele uren rijden ligt deze hooggelegen lagune bij Pasto. Mistige oevers, houten huisjes en rustige wandelroutes maken dit tot een sterk contrast met het drukke Ipiales. Ideaal voor natuurliefhebbers en fotografen.
Naast de basiliek zelf zijn er diverse uitzichtpunten langs de kloof die minder bezocht worden. Ze bieden spectaculaire perspectieven op het heiligdom en de rivier, zonder de drukte van het hoofdpad.
Ipiales is leuk om lokaal te eten. Probeer empanadas, caldo de gallina of zoete broodjes in kleine bakkerijen rond het centrum - goedkoop, eenvoudig en authentiek.
Terug naar introductie Ipiales