|
|
|
|
| Kies een land
|
 |
|
|
 Reisverslag Buenos Aires, Argentinië
terug naar reisverslagen overzicht
Via Frankfurt en met een korte tussenstop in Sao Paulo brengt Lufthansa ons in circa 15 uur van Amsterdam naar Buenos Aires. In Nederland is de herfst eindelijk begonnen, in Buenos Aires is het lente, maar lijkt het zomer. Op het vliegveld Ezeiza zien we voor het eerst de hele groep van Djoser waar we de komende drie weken mee zullen optrekken. Halverwege de dag komen we aan in ons hotel Castelar aan de Avenida de Mayo. Na een introductie door reisleider Michel van Djoser, is het tijd om te pinnen en voor een eerste kennismaking met Argentinie.
Het is vanaf het hotel een klein eindje lopen naar de Avenida 9 de Julio, een 125 meter brede weg, met ongeveer 2x8 rijbanen. Daar staat ook de Obelisco, opgericht ter gelegenheid van de 400e verjaardag van de stad.
Door de weg verder te volgen, bereikt men het beroemde Plaza de Mayo, bekend van de demonstraties van de Dwaze Moeders. Opvallend is hier het Casa de Gobierno, ook wel Casa Rosado genoemd vanwege de roze kleur. Dit gebouw is de zetel van de regering, maar ook het gebouw waar vanaf Evita Peron het volk toesprak.
Recht tegenover het Casa Rosada, aan het andere einde van de Avenida de Mayo, staat het Congreso Nacional, zetel van de Senaat en de Kamer van Afgevaardigden.
La Boca is een wijk aan de haven van Buenos Aires. Het is een wijk waar de armeren van de stad wonen. Het is ook de wijk waar de schilder Martin opgroeide. Toen hij bekend geworden was, gaf hij de wijk een school en vroeg de bewoners de school op te vrolijken. Iedereen kwam daarbij met zijn eigen verf en daarom kreeg elke muur zijn eigen kleurtje. De bewoners besloten dit bij hun eigen huizen te doen, waardoor de typische stijl van La Boca ontstond. De wijk dankt zijn grote bekendheid nu aan alle levendige kleuren, met name rond de Calle Caminito, waar wij deze ochtend met stadsbus 64 naar toe gingen. Dit is ook de wijk waar op straat overal de tango wordt gedanst. Kortom,een levendige en gezellige wijk overdag met veel toeristen. 's Avonds is het een van de onveiligste wijken van Buenos Aires en ook overdag werden reisgenoten van ons tegengehouden en gewaarschuwd toen zij een bepaalde kant op wilden lopen. Wat wel goed mogelijk was, was om naar het stadion van Club Atletico Boca Juniors te lopen.
Hier namen we een rondleiding door het stadion en de catacomben en zagen ondere andere de perszaal. Vervolgens namen we een taxi naar de wijk Recoletta. In deze wijk ligt in de grote boomgaard van een voormalig klooster de grote Recoletta begraafplaats waar alle beroemde personen uit de Argentijnse geschiedenis liggen. Het is als een stadje vol met praalgraven.
Er liggen onder andere presidenten, maar waar iedereen naar toe gaat, is het familiegraf van de Duartes: het graf van Eva Peron oftewel Evita, de legendarische en nog steeds zeer geliefde vrouw van president Peron. De dag werd afgesloten met een dinershow met veel tango, noord-Argentijnse indianenmuziek en uiteraard het "No llores por mi Argentina" (Don't cry for me Argentina) uit de musical Evita, dat in het Spaans nog mooier klinkt.
Het einde was nu heel dichtbij. Tot ongeveer half een hadden we de tijd om nog de stad in te gaan, bijvoorbeeld om naar het Plazo de Mayo te gaan en de Catedral Metropolitana te bezoeken.
Een enorme basiliek waar ook het mausoleum van generaal Don Jose San Martin ligt, de vader van de natie en bevrijder van Argentinie. In de middag stapten we op het vliegtuig naar Frankfurt met een tussenstop in Sao Paulo, juist op het moment dat daar de zon onderging. Na wat tegenslag de volgende dag in Frankfurt, namelijk een geannuleerde vlucht naar Amsterdam, kwamen we op vrijdagavond weer thuis. Een prachtige vakantie tussen het mooiste natuurschoon van de wereld zat er weer op.
Spaans leren in Buenos Aires?
Meer van verslagen van deze auteur?
Auteur Gerard van Bochove
|
terug naar reisverslagen overzicht
|
|
|
|
