Vanuit Oaxaca vertrekken we per bus naar de kust van Oaxaca. Onze eerste bestemming wordt Huatulco, bekend om haar mooie stranden. Hoewel in afstand niet zo ver gelegen, is de busrit ruim 8 uur. Dit is vooral te wijten aan het berglandschap waar de bus via omwegen doorheen moet. Na een slopende nachtreis komen we vroeg in de ochtend aan in het centrum van Huatulco. Een voor Mexicaanse begrippen al tamelijk toeristisch plaatsje. Rond 2010 zou Huatulco uitgegroeid moeten zijn tot een vakantiestad van het kaliber Cancún. Reden genoeg  om Huatulco juist nu te bezoeken.

In de enorme hitte lopen we naar het strand en de jachthaven van Huatulco op enkele kilometers van ons hotel. Als we aankomen is er net een hele lading Amerikanen gearriveerd. Honderden luidruchtige en corpulente Amerikanen maken Huatulco onveilig. De meesten komen vaak niet verder dan het nabij gelegen strand. Waarschijnlijk zal Huatulco - als het allemaal volgens plan verloopt - rond 2010 volledig belegerd zijn door Amerikanen. Anderzijds brengen de consumerende Amerikanen natuurlijk wel het nodige geld in het spreekwoordelijke laatje. Na deze overdosis van Amerikanen is het tijd voor een alternatief strand.

Onze taxichauffeur weet wel een aardig strand op zo'n 15 minuten rijden richting Puerto Escondido. Wat hij niet vertelt, is dat het grootste gedeelte van de weg van zeer slechte kwaliteit is. Je bent op dit afgelegen strand dan ook volledig afhankelijk van taxi's...
Het strandje wat we aantreffen, is mooi met hoofdzakelijk bezoekers uit het nabij gelegen dorpje.


 
Als we weer terug zijn in Huatulco bezoeken we tegen de avond nog een strandje waar we getuige zijn van een fraaie zonsondergang en de aftocht van de Amerikanen...