Vandaag verlaten we het Incagebied voor het zuiden van Peru. Een van de attracties van Zuid-Peru is de spectaculaire en gevarieerde natuur. Vulkanen, woestijnlandschappen, meren en niet te vergeten de diepe kloven, je vindt het er allemaal. Onze bestemming wordt Puno, wel omschreven als de Folklorestad van Peru en bekend vanwege het Titicacameer.

We reizen met een 'lokale' bus, wat wil zeggen met veel Peruanen en een enkele toerist daar tussen. Tijdens een busreis dient zich er een bekend ritueel aan. Gedurende lange busreizen is het in Peru - maar ook in vele andere Latijns-Amerikaanse landen - gebruikelijk dat een verkoper de microfoon pakt en zijn producten aanprijst. Vandaag hebben we te maken met een verkoper die inzet op Chinese tabletten die zo'n beetje tegen elke kwaal helpen. Na een halfuur eindeloos praten, gaat de man met zijn handelswaar de bus door. Waar je - als nuchtere Nederlander - zou verwachten dat er geen hond wat koopt, lijkt de man goede zaken te doen. Zelf ben ik vooral blij dat het even rustig is, zodat ik me weer helemaal kan richten op het prachtige uitzicht. Onderweg stoppen we even bij een lokale markt langs de snelweg zoals je die in Peru veel ziet. Tevens een mooie gelegenheid om de besneeuwde bergen te fotograferen.   

Na ruim 8 uur in de bus komen we in de namiddag aan in Puno waar het zonnetje dan nog lekker schijnt. Na wat omzwervingen, we hebben geen hotel gereserveerd, komen we terecht in 'Joya del Titikaka'. Een tamelijk eenvoudig hotel waar niet zoveel op aan te merken valt. Wij betalen voor 2 nachten 60 sol (circa 20 dollar per nacht) waar het ontbijt bij is ingegrepen. Aangezien het nog een paar uur licht is, verlaten we ons hotel weer snel voor een rondje Puno 

Via Jirón Lima, een gezellige drukke winkelstraat, lopen we aan tegen Oficina de Turismo waar we binnenlopen voor wat reisadvies. Puno blijkt een compacte stad te zijn met niet bovenmatig veel  bezienswaardigheden. Van het toeristenbureau lopen we door naar het nabijgelegen Plazas de Armas, het centrale plein. Naast het gemeentehuis en het Paleis van Justitie bevindt zich hier de Catedral. 

Terwijl de avond langzaam valt begint het al behoorlijk af te koelen. Wat ook weer niet zo vreemd is aangezien Puno zich bevindt op een hoogte van 3830 m. Waar het overdag aantrekkelijk weer is, gevoelstemperatuur een graadje op 20 met een onvermijdelijke blauwe lucht, koelt het 's avonds met gemak af naar temperaturen rond of onder het vriespunt. Derhalve laten we een andere tip van het toeristenbureau, het Huajsapata Park maar even lopen. Dit park ligt op een heuvel waarvandaan je een fraai zicht hebt op Puno. Ook bevindt zich er een groot standbeeld van Manco Cápac, de eerste Incaleider.

's Avonds lopen we weer door de straat Lima voor een internetcafé, een hapje en een drankje ergens in die volgorde. Het lijkt hier altijd druk te zijn, zelfs op een doordeweekse avond, wat ik best opvallend vind voor een bescheiden plaats als Puno. Na wat getwitter in een internetbar lopen we door de ijskoude nacht weer terug naar ons hotel. Morgen staat het Titicacameer op het programma en moeten we, zoals eigenlijk elke dag, weer vroeg aan de bak.