|
|
|
|
| Kies een land
|
 |
|
|
 Reisverslag Cusco, Peru
terug naar reisverslagen overzicht
Om 4 uur 's nachts gaat onze wekker in Lima. En daar is een goede reden voor. Ons vliegtuig naar Cusco vertrekt namelijk om 6.30 en arriveert ongeveer een uurtje later in Cusco. Voor een retourtje Lima-Cusco hebben we 145 dollar betaald. Een busreis is ook een optie maar dan ben je wel een uurtje of 18 zoet. Uit eigen ervaring weet ik dat busreizen van die duur er behoorlijk inhakken.
Vanuit de taxi worden de contouren van Cusco al snel duidelijk, in het bijzonder de karakteristieke bergen van de Andes rondom de stad. Ons hotel ligt in een smal, steil straatje in San Blas, bekend als de kunstenaarswijk van Cusco. Amaru hotel is een koloniaal hotel met een fraaie entree en een leuke patio waar we onze eerste cacao thee drinken (handig tegen hoogteziekte). Het inchecken loopt wat moeizamer; de kamer is namelijk nog niet gereed; ook als we de tweede keer terugkomen is onze kamer nog niet klaar. Als we uiteindelijk naar onze kamer kunnen, wacht nog een verrassing. De douche is niet meer dan een zeer bescheiden koud straaltje om er later zelfs helemaal mee op te houden; in het bijzonder vervelend als je net shampoo in je haar hebt gestopt. Later zal overigens nog blijken, dat na 23 uur het water er geheel afgegooid wordt (het is maar dat je het weet). Voorlopig genoeg over het hotel, hoewel ik kan verklappen dat het hotel sterk terugkomt.
Nog even over San Blas. In deze wijk zijn vele Incamuren te bewonderen. Ooit behoorde de wijk toe aan de Quechua-adel. Nu worden de straatje vooral gevormd door de vele ambachtslieden met talrijke werkplaatsen waar materialen als steen en hout bewerkt worden. Naast ambachtswinkeltjes kent San Blas diverse leuke restaurantjes en barretjes.
Van ons hotel lopen we naar Plaza de Armas, op vier blokken lopen van San Blas. Tijdens deze wandeling meen ik voor het eerst iets te merken van de hoogte (we bevinden ons op een hoogte van 3400 m). Laat ik het omschrijven als een lichte hoofdpijn en wat duizeligheid. waar ik overigens niet over mag klagen, gezien de veel zwaardere varianten die er zijn. Tegelijkertijd ervaar ik ook de frisse berglucht en de blauwe lucht die me meer aanspreken dan het grijze weertype van Lima. Plaza de Armas, het centrale plein, is prachtig. De combinatie van het plein, de koloniale gebouwen en misschien wel in het bijzonder de omgeving zijn zeer fotogeniek. Ook staat het plein voor heel historie. Zo wees Francisco Pizarro wees hier Peru ooit toe aan Spanje en werd Túpac Amaru II, leider van de inheemse opstand, er in 1781 onthoofd. Terwijl we het plein oplopen wordt ook direct duidelijk dat we ons bevinden op een van de meest toeristische plekken van Peru gezien de vele toeristen en verkopers die er rondlopen.
Een van de plekken aan de Plaza Armas die we bezoeken is La Catedral. Via een audiotour laten we ons leiden langs de vele interessante plekken van de kathedraal. Het belangrijkste beeld van de kerk is 'Nuestro Señor de los Temblores' (onze heer van de aardbevingen). Nog steeds wordt dit beeld vereerd en in processies door de stad gedragen. Een ander hoogtepunt in de kathedraal is die van het 'Laatste Avondmaal'. Een schilderij die als geen ander de vermenging toont tussen de cultuur van de Spanjaarden en de Inca's. Wie goed kijkt naar het doek, ziet typische Andesgerechten als de cavia en maisbier op de tafel staan. El Triunfo, onderdeel van de kathedraal, was de eerste Spaanse kerk in Cusco. De naam is bewust gekozen als herinnering aan de triomf over de Inca's.
Een andere kerk aan het Plaza de las Armas is Iglesia de la Compañía de Jesús daterend van 1571 en gebouwd op de plek waar ooit het paleis van de elfde Inca, Huayna Capac stond. De stijl van deze kerk, koloniale barok, wordt gerekend tot de mooiste voorbeelden van Peru. La Catedral en Iglesia de la Compañía worden nogal eens door elkaar gehaald worden, hoewel de laatste een stuk kleiner is. Ooit vond er een ware wedloop plaats tussen de twee kerken waarbij het ging om welke de mooiste zou worden. Maar de aartsbisschip van Cusco en uiteindelijk Paus Johaness III waren vastberaden hier een stokje voor te steken. Echter toen de beslissing Cusco bereikte was Iglesia de la Compañía al gebouwd door de jezuïeten.
De tweede plek die we bezoeken is Museo Inka, ook bekend als Palacio Admiral, vernoemd naar de oorspronkelijke eigenaar, inderdaad een admiraal. Het gebouw is een prachtig koloniaal pand met een karakteristieke patio. Als we de binnenplaats oplopen, zien we traditionele wevers aan het werk vergezeld door de onvermijdelijke lama's die het bij toeristen altijd goed doen. Binnen is er een uitgebreide Incacollectie van keramiek, sieraden, potten, goud en nog veel meer. De collectie schijnt de grootste van de wereld zijn. Persoonlijk had ik naast de vele voorwerpen graag wat meer variatie inclusief informatie over de Inca's gezien. Maar liefhebbers van keramiek moeten dit museum zeker bezoeken.
Een fantastische banketbakker annex koffiebar waar we tegen aanlopen is La Bondiet. De koffie en het grote aanbod gebakjes zijn niet te versmaden. Je kan er overigens ook terecht voor een ontbijt. La Bondiet bevindt zich 2 wijken van Plaza de las Armas, tegenover Iglesia la Merced in Calle Heladeros, nr 118. Een aanrader!
Na wat cafeïne zijn we volledig gereed voor een nieuw bezoekje. En dat wordt het (nog deels actieve) klooster Santa Catalina (aan Calle Arequipa). Het gebouw uit 1610 werd gebouwd op de Incaruïnes van de Acllawasi, dat 'Huis van de uitverkoren vrouwen' betekent. Jonge meisjes werden in de tijd van de Inca's speciaal geselecteerd op schoonheid en intellect en vervolgens een aantal jaren opgeleid en uiteindelijk ter beschikking gesteld aan de Sapa Inca. Van het Acllawasi zijn nu alleen de buitenmuren nog over die zich bevinden vlakbij Santa Catalina. In het klooster krijgen we een goed beeld van hoe de nonnen geleefd hebben aan de hand van bijvoorbeeld hun kamers in oorspronkelijke staat. In het museum zijn verder ook een aantal fraaie schilderijen van de 'Cusco school' (Escuela cuzqueña) te bekijken. Andere bezienswaardigheden zijn de wandkleden en een groots altaar. Dit sympathieke, bescheiden museum is zeker een bezoekje waard. Voor het echte grote werk, als het gaat om kloosters, moet je echter in Arequipa zijn voor het gelijknamige (reusachtige) Santa Catalina klooster.
Cusco kent een enorm aanbod van restaurants. Veel goede restaurants bevinden zich in de San Blas wijk, zoals Pachapapa waar wij vanavond binnenlopen. De setting is heel charmant met een buitengedeelte en een intiem binnengedeelte waar wij plaats nemen. Pachapapa staat bekend om de combinatie van authentieke Peruaanse gerechten met Aziatische, Afriaanse en Europese gerechten. En het eten is inderdaad uitstekend. Waar we echter niet op gerekend hebben is de internationale groep achter ons met een zeer luidruchtige Duitser (of Oostenrijker) die op zijn Duits erg enthousiast aanwezig is zodat we al zijn ervaringen en wereldvisies een op een meekrijgen.
De tweede nacht in ons hotel hebben we het aanzienlijk beter getroffen met onze kamer. We zitten nu op de tweede verdieping waar de kamers ruimer en minder gehorig zijn; bovendien werkt de douche perfect. Dus mijn advies zou zijn: vraag altijd een kamer op de tweede verdieping in het Amaru hotel. Een ander pluspunt van dit hotel wat ik niet onvermeld wil laten is de prima service bij de receptie. Ook hebben ze er een kleine bibliotheek waar je bijvoorbeeld reisgidsen kunt lenen.
Auteur Spaanstalige Wereld (augustus 2009)
|
terug naar reisverslagen overzicht
|
|
|
|
