Zoeken:

Categorie:

 
 
Kies een land

GeneralReisverslag Nationaal Park Poás, Costa Rica

terug naar reisverslagen overzicht

Vulkaan Poás

Vanuit San José vertrekken we vroeg in de ochtend naar Poás, een de meest spectaculaire vulkanen van Costa Rica. Met een hoogte van 2700 m en een doorsnede van 1500 m valt dit goed te begrijpen. De vulkaan ligt op ongeveer 50 km van de hoofdstad. Met de auto betekent dit  ruim een uur rijden; met een lokale bus staat hier ongeveer 3 uur voor. De Poás is een zogenaamde stratovulkaan, dat staat voor een kegelvormige vorm. Maar het meest spectaculaire van de vulkaan zou het groene kratermeer moeten zijn. Van de Poás is bekend dat ze sinds 1828 minimaal 39 keer is uitgebarsten. Daarmee behoort ze tot de meeste actieve vulkanen van Costa Rica. Maar geen paniek, de vulkaan is inmiddels in ruste.

Na ruim een uur rijden waarvan het laatste stuk door fraaie heuvelachtige omgeving, bereiken we het park Poás. Het is er gezien de hoogte en de tijd tamelijk fris te noemen. Na een heerlijke koffie in het cafetaria lopen we richting de hoofdattractie. Onderweg ruiken we al de zwaveldampen afkomstig uit het kratermeer die eigenlijk maar op een manier zijn te omschrijven: bedorven eieren. Een kwartier later staan we al bij het platform waarvandaan je een uniek uitzicht hebt op het kratermeer en de vulkaan. Wij hebben vandaag geluk, het is nog erg rustig en, niet minder onbelangrijk, er zijn geen wolken die het zicht verhinderen. Als we de rand bereiken, schieten superlatieven tekort. De grootse groene krater en de opkomende wolken zijn overdonderend. Maar ook het ruwe maanlandschap rond het meer is fascinerend. Voor mij is Poás een hoogtepunt op vulkanengebied en een niet te missen bezienswaardigheid in Costa Rica. 

berglandschap in Costa Rica

Vele foto's later lopen we weer terug. Je zou bijna vergeten dat het park, naast de vulkaan, nog meer te bieden heeft. Zo zijn er een aantal interessante wandelroutes te volgen. Een interessant traject is die van 'El Sendero a Escalonia', die je in ongeveer 20 minuten leidt door dicht bos waarin tropische vogels huizen. Als we weer terug rijden door het berglandschap begrijp ik waarom Costa Rica, in meest letterlijke zin, weleens het Zwitserland van Midden-Amerika wordt genoemd. De gelijkenis is treffend. Toch?


Auteur SpaanstaligeWereld (februari 2008)

terug naar reisverslagen overzicht

Bookmark and Share
 
Persoonlijke Reisverslagen:
Reisverslagenoverzicht
 
 disclaimer | sitemap      
©2005-2010 spaanstaligewereld.nl